Toen de Franse energiegigant Total haar naam in mei 2021 officieel omdoopte tot TotalEnergies, ontving de internationale pers de rebranding met skepsis als een PR-campagne om het fossiele imago op te poetsen. Wat de markt toentertijd echter niet doorzag, was dat het hoofdkantoor in Parijs onder leiding van de meedogenloos doortastende topman Patrick Pouyanné in stilte bezig was met een van de meest gewaagde balansoperaties uit de Europese energiegeschiedenis. Hoe slaagde dit concern erin om als enige Europese supermajor haar dividend tijdens de verwoestende pandemische oliecrisis van 2020 intact te houden, terwijl ze tegelijkertijd miljarden aan kapitaal wegpompte van traditionele oliewinning om de snelst groeiende duurzame stroomproducent onder de Big Oil te worden?

De oorsprong van deze energiepionier voert ons terug naar 1924, het oprichtingsjaar van de Compagnie Française des Pétroles (CFP), opgericht op initiatief van de Franse staat om een nationale olievoorziening op te bouwen na de Eerste Wereldoorlog. Waar Anglo-Amerikaanse rivalen zoals Standard Oil en Shell de mondiale distributiekanalen domineerden, overleefde CFP door slimme concessie-allianties in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. De echte metamorfose voltrok zich op het breukvlak van het millennium: in 1999 en 2000 bundelde Total de krachten met het Belgische Petrofina en het Franse Elf Aquitaine. Deze historische driewegfusie smeedde een Europese gigant die door meedogenloze kostenintegratie en geografische schaalgrootte haar vroege concurrenten overvleugelde.

Segmenteel ontleed vormt de tak Refining & Chemicals (raffinage en petrochemie) de grootste omzetbron met 46,5% van het totaal. De traditionele olie- en gaswinning van Exploration & Production (Upstream) draagt 19,2% bij, terwijl Integrated LNG (vloeibaar aardgas en gas-to-power) een margerijke 14,4% oplevert. De snelgroeiende elektriciteitstak Integrated Power & Renewables brengt 10,8% binnen en de consumentengerichte divisie Marketing & Services vertegenwoordigt 9,1%. Geografisch is de omzet gebalanceerd verspreid: Europa (inclusief thuisbasis Frankrijk) levert 54%, de regio Afrika & Midden-Oosten 23%, de Amerikaanse continenten 13%, en de regio Azië-Pacific 10%. In vergelijking met giganten als Shell, BP, ExxonMobil en het Italiaanse Eni, bezit TotalEnergies de meest divers geïntegreerde energieportefeuille ter wereld.

Een analyse van de financiële cijfers legt een toonbeeld van Franse kapitaaldiscipline bloot. De schuldpositie is uiterst defensief gefundeerd: met een Netto Schuld/ EBITDA-ratio van slechts 0,65x beschikt de groep over de sterkste balans van de Europese energiebedrijven. De rentedekkingsratio staat op een uiterst comfortabele 12,4x. Operationeel behaalt TotalEnergies een robuuste operationele marge van 12,8%, waarmee het BP, Shell en Eni overtreft en dicht in de buurt blijft van de Amerikaanse majors ExxonMobil en Chevron. Over de afgelopen 5, 10 en 25 jaar vertoont de omzet een samengestelde jaarlijkse groei van respectievelijk 5,2%, -0,8% en 4,6%. De 25-jarige omzet-CAGR weerspiegelt de enorme schaalvergroting na de megafusie rond de eeuwwisseling. De Vrije Kasstroom CAGR over 5, 10 en 25 jaar bedraagt respectievelijk 14,1%, 5,6% en 3,9%, wat onderstreept dat de kasstroomgeneratie per aandeel de omzetontwikkeling ruimschoots heeft overtroffen.

Het dividend van TotalEnergies vormt het absolute boegbeeld van de Europese energiesector. Het initiële rendement overtreft dat van Shell, ExxonMobil en Chevron en biedt aanzienlijk meer voorspelbaarheid dan BP. De uitkeringsratio op basis van de vrije kasstroom bedraagt een uiterst veilige 38%. Over de afgelopen 10 en 25 jaar noteert het dividend een samengestelde jaarlijkse groei van respectievelijk 2,8% en 4,1%. Bovendien bedraagt het gemiddelde 10-jarige inkooprendement 2,1% per jaar, waarbij de groep momenteel jaarlijks zo'n 8 miljard euro aan eigen aandelen inkoopt.

De risico's voor TotalEnergies worden gevormd door geopolitieke instabiliteit in West-Afrika en het Midden-Oosten, Franse windfall-belastingen en volatiele LNG-prijzen. Zoals CFP en Total in hun honderdjarige geschiedenis de kolonisatiegolf, nationale onteigeningen en de oliecrisissen van de jaren '70 overleefden door haar diplomatieke verankering en brede geografische spreiding, beschermt de groep zich nu via haar lagedruk-productiekosten. Voor de komende 1 tot 3 jaar geeft het management heldere forward guidance af met een jaarlijks investeringsbudget van 16 tot 18 miljard dollar (waarvan een derde direct naar hernieuwbare energie en elektriciteit gaat), het uitkeren van meer dan 40% van de operationele kasstroom aan aandeelhouders, en een beoogde jaarlijkse dividendgroei van minstens 5% gecombineerd met gestage aandeleninkopen.

TotalEnergies overleefde de crisis van 2020 zonder dividendverlaging door haar break-even olieprijs te verlagen naar minder dan 25 dollar per vat. De enorme kasstromen uit traditionele olie- en gas winning worden niet verspild aan overgewaardeerde overnames, maar fungeren als een interne investeringsbank die de bouw van wind- en zonneparken financiert tegen lage kapitaalkosten. TotalEnergies is niet simpelweg een fossiele olieproducent, maar een hoogrendabele energietransitie-machine die aandeelhouders beloont met een ondoordringbare dividend en superieure kapitaalallocatie.

 

Wij beleggen zelf geld in TotalEnergies.
Ontdek hier of het beoogde kasstroomrendement boven onze koopdrempel van 6,0% ligt.